Zilhicce ayının onuncu günü başlayıp dört gün süren ve bu süre içinde, İslam dini gereği yoksullara dağıtılmak üzere kurban kesilen bayramdı. Yoksullara dağıtmak üzere kesiyoruz, tabiki yoksullara dağıtacağız. Peki biz? E biz de kurban edilen hayvanın en güzel yerlerini kendimize ayırıp sakatat denilen kısımları ihtiyaç sahiplerine dağıtıyoruz.
Hz. İbrahim oğlunu kesmek üzereyken Allah tarafından gönderilen bir koç olayın seyrini bin yıllar boyunca değiştirdi.
Bu yaşıma kadar kesim alanlarında hep aynı manzaralarla karşılaşıyorum. Kasaplar veya kurbanı kesecek kişiler kurbana hep anlayamadığım bir şefkatle yaklaşıyorlar. Biraz sonra kafasını kesip hayatına son verecekleri hayvanı yıllardık evlerinde yaşayan bir evcil hayvan muamelesiyle yere yatırıyorlar ve hayatına son veriyorlar.
Kurban bayramının tüm Dünyadaki insanlar tarafından tek kabul edilen kısmı ise yaşlılarımızın, büyüklerimizin hatırlanıp ziyaret edilmesidir.
Kurban bayramı fotoğrafçılar için yılda bir kez gerçekleşen ve kaçırılmaması gereken bir olay. Dünya genelinde örneği çok az olan bir dini ritüel. Yabancı fotoğraf severlerin şaşırarak kimi zamansa düşmanca baktığı ama güzel sahnelerin yakalanabileceği özel bir an. Bu yüzden bu bayramın en sevdiğim sahnesini en sona bırakmak istedim. Herkese iyi bayramlar.
